Amerikaanse Bulldog
Toen de Amerikaanse Bulldog halverwege vorige eeuw "gered" werd door een aantal fokkers bleek dat er verschillende typen Amerikaanse bulldoggen waren ontstaan. Dit was niet geheel vreemd omdat deze fokkers elk een hond hadden gefokt naar hun eigen inzicht van hoe de Amerikaanse bulldog er uit moest zien. Ze hadden een werkdoel voor ogen en daar zijn ze naar toe gaan fokken, wel gebruik makend van de zelfde oorspronkelijk in Amerika voorkomende bulldoggen. Op den duur zijn er twee typen hier van overgebleven. De Bulldog van de heer J.D.Johnson en de Bulldog van de heer Scott. De heer Johnson had een type gefokt dat groot en grof gebouwd was. Erg geschikt als waakhond en jager op groot wild (zwijnen e.d.) De Bulldog van de heer Scott was van een slanker type en ietwat minder grof. Deze hond was voor de zelfde werkdoelen geschikt maar er was meer gefokt in de richting van snelheid en uithoudingsvermogen.
Er zijn dan ook twee rasstandaarden opgesteld:
Het Johnson type (of Classic type)
Algehele verschijning:
De Amerikaanse bulldog is een hele sterke atletische zwaargewicht in de categorie middelgrote/grote honden.
In beweging geeft hij de indruk van snelheid en kracht.
Hij is alert, stoer en kent geen angst, echter zonder agressief te zijn.
De eerste indruk moet die van een hele grote atletische Bulldog zijn, en niet die van een oversized terriër.
De kop:
De kop is een beetje een blok.
De schedel is groot en vierkant, bovenop plat en bedekt met sterke spieren.
Er is een duidelijke rimpel tussen de ogen.
De schedel en de snuit worden gescheiden door een diepe abrupte stop.
De snuit is ook geblokt/vierkant en breed, en moet er zeer sterk uitzien.
De snuit is ongeveer 25 tot 30 procent van de totale koplengte.
Hij heeft een niet te grote onderbijt (rond de drie/vier mm).
De tanden zijn groot en sterk.
De ogen (bruin van kleur) zijn rond en staan wijd.
Flap-oren hebben de voorkeur.
De neus is zwart.
Het lichaam:
Het lichaam is robuust en sterk. Een Amerikaanse bulldog is grof en breed.
De borst is diep en breed met goed gewelfde ribben.
De rug is niet te lang, heel sterk, loopt naar achteren toe iets op en geeft veerkracht en power aan de achterhand.
De buik wordt ligt ingehouden.
De nek moet in verhouding zijn tot het lichaam. De nek is de plaats waar de kracht van de hond is geconcentreerdt. Hij is lang genoeg om als hefboom te werken (maar niet te lang), en bespierdt genoeg om zijn werk te kunnen doen.
De schouders zijn breed en zwaar bespierdt.
De poten:
De voor en achterpoten moet je samen bekijken omdat ze als geheel in balans moeten zijn.
De achterhand is zwaar bespierd maar niet zo breed als de schouders.
De achterpoten moeten parallel lopen en juist gehoekt zijn.
De voorpoten zijn recht en (zwaar) bespierd
De staart:
De staart is lang genoeg om de hakken te bereiken (of ietwat langer).
De staart is bij de aanplant dik en loopt iets dunner uit naar de punt.
De staart, als verlengde van de hond gezien moet sterk zijn.
De staart eindigt in een halve cirkel. Soms (bij b.v. opwinding) wordt de staart boven de rug gedragen.
De afmetingen van de Amerikaanse bulldog:
De Amerikaanse bulldog is gefokt om te werken en niet voor de showring. Hierdoor is er een grote afmetingenrange onder de Amerikaanse Bulldoggen.
Je hebt reuen van 56 cm bij de schouder tot 69 cm schouderhoogte.
Teven zijn kleiner, van ongeveer 43 cm tot 66 cm schouderhoogte.
Het gewicht van reuen varieert tussen 35 en 59 kg, dat van teven tussen 30 en 55 kg.
Gewicht en grootte moeten in overeenstemming zijn.
De Amerikaanse bulldog is een werkhond en gewicht of grootte zijn niet een criterium voor kwaliteit. Een in top konditie verkerende niet al te grote hond is beter dan een uitgezakte zware gigant, maar daar tegenover staat dat een (te kleine) terrier achtige hond niet ras-typisch is. Als alle onderdelen van de hond in verhouding zijn krijgt de grotere hond de voorkeur.
De kleur:
De voorkeurskleur is ten minste 50 procent wit met grote vlekken.
Een hele witte hond is ook goed maar dan moet je uitkijken dat hij niet doof is (bij hele witte honden is de kans op doofheid groter).
De kleuren van de vlekken zijn; elke variant van gestroomd, en elke variant van bruin zoals tan rood geel fawn enz.
De vacht:
De vacht is kort, hard en glanzend, de vacht is de spiegel van de gezondheid van de hond en moet schoon en helder zijn.
Fouten:
De kop
Een slappe uitstraling van de kop, te klein of te spitse snuit, zichtbare ondertanden als de bek gesloten is (te grote onderbijt).
2 ogen in een verschillende tint (bijv. donker en licht).
Het lichaam
Een zwakke uitstraling gevend lichaam, een slingerende achterkant, minder dan twee goed ingedaalde testikels, de Amerikaanse bulldog is een echte werkhond dus elke overdrevenheid die de effectiviteit van de hond in vermindering brengt is een serieuze fout.
De poten
Slappe poten, koehakkigheid, naar binnen of naar buiten wijzende voorvoeten, naar buiten stekende ellebogen, te veel hoeking van de achterpoten zoals bij de Duitse herder.
De staart
Te korte staart, een te rechte staart, een gecoupeerde staart.
De afmetingen van de Amerikaanse bulldog
Reuen onder 35 kg, teven onder 32 kg, terriër achtige honden.
De kleur
Geheel zwart, zwart en tan, zwart en lever, merle, fawn met een zwart masker.
Het Scott type (of standaard type)
Het grote verschil tussen het Johnson type en het Scott type is dat het Scott type iets smaller en atletischer is. Dit type is ook meer geschikt (gemiddeld genomen) voor bijv de jacht op groter wild, waarbij km afgelegd moeten worden, gewoon omdat ze atletischer zijn.
Bij het Scott type komt een echte onderbijt ook niet voor, de onderkaak moet net voor de boven kaak staan (een omgekeerd schaargebit). Schaar en Tanggebit moeten worden gezien als een cosmetische fout.
Reuen hebben een schofthoogte van 58 tot 68 cm bij een gewicht van 34 tot 50 kg.
Teven hebben een schofthoogte van 53 tot 63 cm bij een gewicht van 27 tot 38 kg.
Als je op het net gaat zoeken en je komt bij site's van Amerikaanse fokkers/eigenaren uit (van het Scott type), zie je dat deze honden soms ook echter richting het terriër type gaan.
Omdat het een echte werkhond is, is een kleine afwijking van bovengenoemde (zolang de werkcapaciteiten niet verminderd worden) uiteraard niet erg.
Het karakter
Het karakter wordt vaak omschreven als zwart/wit, een hond tevens die heel goed is in het beoordelen van de omstandigheden. Hij is alert, stoer en kent geen angst,echter zonder agressief te zijn.
Agressie hoeft ook niet opgewekt te worden, want als ingrijpen van de hond nodig mocht zijn, dan doet hij dat uit zichzelf en naar behoren. Naar andere honden kunnen American bulldoggen dominant zijn, maar bij een goede socialisatieperiode is dit goed op te lossen. De American bulldog is ook een rustige hond, zoals elke dog doet hij het in huis rustig aan. Van naturen kunnen deze honden heel goed met kinderen omgaan. Als pup kunnen ze tegen een stootje en als volwassen hond is het een echte kameraad.
Echter nooit kleine kinderen met honden uit het oog verliezen. Hun liefde voor de baas en diens gezin staat vast en is onomstreden. Om hun baas en diens gezin te beschermen gaan deze honden heel ver. Onder respectabele Amerikaanse fokkers gaan heröische verhalen de ronde. Ze gaan voor niets uit de weg. Om hun baas en diens familie te beschermen hebben ze gevochten met beren, wilde honden, stieren en zelfs vuur. Er is een verhaal dat de ranch van de heer Johnson (één van de grondleggers van dit ras) eens was omringd door bosbranden, op den duur gingen een aantal honden het vuur te lijf wat resulteerde in de dood van een aantal onder hen. Het volgende wordt dan ook niet voor niets gezegd: They have true grit, true devotion and true love.
De geschiedenis
De American Bulldog is de oorspronkelijke Bulldog uit Engeland. Hierdoor behoord hij tot de oudste rassen uit de hondenwereld. Deze hond stamt af van de mastiff achtige en is altijd een werkhond geweest. Hij werd gebruikt om stieren te vangen voor de slager, of als vermaak, liet men hem vechten met leeuwen, beren, apen, enz. enz. Dit vermaak gebeurde overal over de wereld zoals in de Romeinse theaters, of op het Engelse platteland, zo zijn de Bulldoggen zelfs in Azië terecht gekomen. Op den duur ontstond hieruit het dapperste wezen op aarde. Het dapperste wezen??
Jawel, want deze hond vocht zonder angst tegen ieder dier waar hij tegenover gezet werd. Een leeuw zal nooit een olifant aanvallen maar een Bulldog deed dat in die dagen wel.
Toen de wereld meer geciviliseerd werd raakte de Bulldog uit de gratie bij het grote publiek. Wat gebeurde er namelijk? De hondenshow werd populair en de Bulldog was geen showhond, dit veranderde doordat men de Bulldog kruiste met de Mopshond waaruit de Engelse Bulldog ontstond . Voordat de Engelse showvorm is ontstaan is de oorspronkelijke Bulldog met de emigranten in Amerika terecht gekomen. Hier kwam hij weer terecht bij de arme klasse, en moest dus werken voor zijn eten. Zijn taken bestonden uit het vangen van vee, en het verjagen van ongedierte zoals wilde honden, beren en ieder ander dier dat niet op het boerenerf/land thuis hoorde.
Tevens bewaakte hij de eigendommen van de baas tegen menselijke opponenten. Het vangen van vee doet de Bulldog op een geheel eigen manier: een stier pakt hij bij de neus en een zwijn pakt hij bij het oor.
Dit alles gebeurt onder controle van de baas uiteraard. Tegenwoordig is de American Bulldog een alround werkhond die ingezet word als catchdog (voor het vangen van vee; dit gebeurd bijv. in Amerika), als waakhond (schutzhund), in de weightpull sport (het verslepen van zware gewichten over een bepaalde afstand), en in allerlei andere zeer zware competities. De American Bulldog is één van de weinige honden die een heel sterke beschermingsdrang combineren met een heel stabiel, rustig, betrouwbaar karakter.
Hoe ziet hij er uit?
Omdat de American Bulldog altijd een werkhond is geweest varieert zijn uiterlijk van een lenige functionele hond voor de jacht tot een zwaar bespierde imposante bewaker van erf en goed. Zijn kleur heeft als basis wit met daarin grote vlekken in alle kleurschakeringen. Zijn gewicht varieerd van 30 Kg tot 60 Kg.
